Καθημερινές ιστορίες σεξισμού

MANSPLAINING, MANTERRUPTING, MANSPREADING ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΓΩΓΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗΣ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑΣ.

Της Φωτεινής Σιμού

Ο καθημερινός σεξισμός είναι η πιο συνήθης μορφή κακοποιητικής συμπεριφοράς, θύμα της οποίας πέφτουν οι γυναίκες. Ως σεξισμός, έτσι όπως ορίστηκε από τη Σύσταση της Επιτροπής Υπουργών Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ορίζεται κάθε πράξη, χειρονομία, οπτική αναπαράσταση, προφορικός ή έγγραφος λόγος, πρακτική ή συμπεριφορά που βασίζεται στην ιδέα ότι ένα πρόσωπο ή μια ομάδα προσώπων υπερέχει λόγω του φύλου του. Πλήττει κυρίως τα νεαρά κορίτσια, τις γυναίκες και τις θηλυκότητες εν γένει. Αποτελεί ενδημικό στοιχείο της πραγματικότητας και αναπόσπαστο τμήμα της πατριαρχικής εξουσίας. Ο σεξισμός δεν περιορίζει μονάχα την ελευθερία των γυναικών στον δημόσιο χώρο, τη συναισθηματική τους ανάπτυξη, τον φεμινιστικό τους λόγο, την επαγγελματική τους πορεία, αλλά την ίδια στιγμή συντηρεί και διαιωνίζει την ανισότητα εις βάρος των γυναικών και των θηλυκοτήτων σε μια κοινωνία όπου ο σεξισμός έχει εδραιωθεί τόσο, που μετατρέπει τις γυναίκες σε παθητικές παρατηρήτριες αυτών των συμπεριφορών.

Συμπεριφορές καθημερινού σεξισμού υπάρχουν παντού: Ανδρικά βλέμματα σε γυναίκες στον δρόμο. Συνωμοτικά νεύματα ακόμα και άγνωστων μεταξύ τους ανδρών που αφορούν μια γυναίκα. Τι ακούγεται στους δρόμους για τις γυναίκες οδηγούς. Το πώς επιλέγουν να τους μιλούν σε δημόσιες υπηρεσίες. Παρατηρήστε πόσο σε ένα περιβάλλον ανακυκλώνονται έμφυλα στερεότυπα ακόμα και στη σφαίρα του χιούμορ. Αναρωτηθείτε πόσο προσεκτικές παραμένουν οι γυναίκες όταν έχουν περίοδο, πόσο σκέφτονται πώς να περιγράφουν τι τους συμβαίνει και πώς επινοούν ένα σωρό εναλλακτικές φράσεις ακόμα και μεταξύ τους. Σκεφτείτε πόσα φίλτρα αναγκάζονται να βάλουν οι γυναίκες στη διεκδίκηση μιας υγιούς σεξουαλικής ζωής έτσι όπως την ορίζουν εκείνες για να μην παρεξηγηθούν ως «εύκολες». Σε όλα αυτά προσθέστε ότι υπάρχουν ακόμα και σήμερα αυτοί που τις προσδιορίζουν με βάση τον πατέρα, τον σύντροφο ή ακόμα και τον αδερφό τους.

Η συνέχεια εδω…